Μύρων Μπολοβίνος
Hellenic Underwater Times - Σεπτέμβριος 2007
1535 - Ο Guglielmo de Loreno ανέπτυξε τον καταδυτικό κώδωνα.
1650 - Ο Von Guericke ανέπτυξε την πρώτη αεραντλία που λειτούργησε αποτελεσματικά.
1667 – Ο Robert Boyle παρατήρησε μια φυσαλίδα αερίου στο μάτι της οχιάς που ήταν συμπιεσμένο και έπειτα αποσυμπιέστηκε. Αυτό ήταν η πρώτη καταγραμμένη παρατήρηση της νόσου της αποσυμπίεσης .
1691 - Ο Edmund Halley κατοχύρωσε ένα καταδυτικό κώδωνα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και συνέδεσε έναν σωλήνα με ζυγισμένα βαρέλια αέρα που θα μπορούσαν να ξαναγεμιστούν από την επιφάνεια.
1715 – Ο John Lethbridge έχτισε μια "μηχανή κατάδυσης," ένας υποβρύχιος δρύινος κύλινδρος που εφοδιαζόταν από την επιφάνεια με συμπιεσμένο αέρα. Το νερό κρατήθηκε έξω από το καταδυτικό με τη βοήθεια των αλειμμένων με γράσο μανσετών δέρματος.
1776 - Η πρώτη επικυρωμένη επίθεση με το στρατιωτικό υποβρύχιο <<American turtle>> εναντίον του Βρετανικού HMS <<Eagle>>, στο λιμάνι της Νέας Υόρκης.
1788 – Ο John Smeaton επανασχεδιάζει τον καταδυτικό κώδωνα.
1823 – Ο Charles Anthony Deane κατοχυρώνει ένα αντιασφυξιογόνο κράνος για τους πυροσβέστες με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Αυτό το κράνος χρησιμοποιείται και για κατάδυση. Ο αέρας παρεχόταν από την επιφάνεια.
1828 - Οι Charles και John Deane κατασκευάζουν και εμπορεύονται ένα κράνος - σκάφανδρο με μία δερμάτινη φόρμα κατάδυσης. Η δερμάτινη αυτή φόρμα δεν συνδέεται με το κράνος, αλλά ασφαλίζεται με λουριά.
1837 - Ο Augustus Siebe συνδέει το κράνος - σκάφανδρο των αδελφών Deane και τη φόρμα με λάστιχο η οποία και γίνετε υδατοστεγής.
1839 - το κοστούμι κατάδυσης του Seibe χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της διάσωσης του βρετανικού θωρηκτού HMS King George. Η βελτιωμένη στολή υιοθετήθηκε ως τυποποιημένη φόρμα κατάδυσης από τους μηχανικούς του βασιλικού ναυτικού.
1843 - Το πρώτο σχολείο κατάδυσης καθιερώνεται από το Βρετανικό βασιλικό ναυτικό.
1865 – Οι Benoit Rouquayrol και Auguste Denayrouse κατοχύρωσαν μια συσκευή για την υποβρύχια αναπνοή με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Αποτελείτο από μια οριζόντια δεξαμενή χάλυβα για συμπιεσμένο αέρα στην πλάτη ενός δύτη, που συνδεόταν με μια βαλβίδα σε ένα επιστόμιο. Με αυτήν την συσκευή ο δύτης ήταν συνδεδεμένος με την επιφάνεια σε μια μάνικα που αντλούσε φρέσκο αέρα και τον έστελνε στη δεξαμενή χαμηλής πίεσης. Ήταν όμως σε θέση να αποσυνδέσει το σχοινί και να βουτήξει με τη δεξαμενή στην πλάτη του για λεπτά.
1876 - Ο Henry A. Fleuss ανέπτυξε την πρώτη συσκευή, αυτόνομης κατάδυσης που χρησιμοποιούσε συμπιεσμένο οξυγόνο.
1878 – Ο Paul Bert δημοσίευσε το "La Pression Barometrique," ένα βιβλίο που περιείχε τις μελέτες του στη φυσιολογία και τις επιπτώσεις της αλλαγής πίεσης.
1908 – Οι John Scott Haldane, Arthur E. Boycott and Guybon C. Damant, δημοσιεύουν το "The Prevention of Compressed-Air Illness," μια εργασία για τη νόσο εξ’ αποσυμπίεσης.
1912 – Το Αμερικάνικο ναυτικό δοκιμάζει τους πίνακες που δημοσιεύουν οι Haldane, Boycott and Damant.
1917 - Το γραφείο της κατασκευών & επισκευών του αμερικανικού ναυτικού εισάγει το σήμα V στο καταδυτικό κράνος (σκάφανδρο) που χρησιμοποιείτε σε αποστολές διάσωσης κατά τη διάρκεια του 2ου παγκόσμιου πολέμου. Το σήμα V είναι το πρώτο σημείο τυποποίησης καταδυτικού εξοπλισμού.
1924 - Οι πρώτες πειραματικές καταδύσεις ήλιου-οξυγόνου πραγματοποιούνται από το αμερικανικό ναυτικό σε συνεργασία με το τμήμα ορυχείων των ΗΠΑ.
1930 – Ο William Beebe καταδύεται σε βάθος 1.426 ποδών (475,33 m περίπου) μέσα σε μία βαθυσφαίρα η οποία ήταν συνδεδεμένη σε μια φορτηγίδα με ένα χαλύβδινο καλώδιο.
1930 – Ο Guy Gilpatric καινοτομεί με τη χρήση γυαλιών προστατευμένων από λάστιχο και δέρμα μέσα στη θάλασσα. Έως τα μέσα της δεκαετίας του 30 καταδυτικές μάσκες, αναπνευστήρες και πτερύγια είναι σε κοινή χρήση. Ο Louis de Corlieu το1933 κατοχυρώνει τη κατασκευή καταδυτικών πτερυγίων .
1933 – Ο Yves Le Prieur τροποποιεί τη χαλύβδινη δεξαμενή των Benoit Rouquayrol και Auguste Denayrouse με το συνδυασμό μιας βαλβίδας παροχής αέρα στη ζήτηση, και με μια δεξαμενή υψηλής πίεσης αέρα και δίνει στους δύτες την πλήρη αυτονομία από μάνικες και γραμμές.
1934 – Οι William Beebe και Otis Barton καταδύονται στα 3.028 (περίπου 1000m) πόδια με τη βαθυσφαίρα.
1941-1944 - Κατά τη διάρκεια του 2ου παγκόσμιου πολέμου, ιταλοί δύτες χρησιμοποίησαν το κλειστό κύκλωμα για να τοποθετήσουν εκρηκτικές ύλες κάτω από τα βρετανικά πολεμικά και εμπορικά σκάφη.
1942-43 – Ο Jacques-Yves Cousteau και ο Emile Gagnan σχεδίασαν έναν ρυθμιστή πίεσης που θα παρείχε αυτόματα το συμπιεσμένο αέρα σε έναν δύτη στη μικρότερη εισαγωγή αναπνοής του. Η Aqua Lung (Ύδρο-πνεύμονας) γεννιέται.
1946 – Ο Aqua Lung του Cousteau πωλείται στην αγορά της Γαλλίας. (Μεγάλη Βρετανία 1950, Καναδάς 1951, ΗΠΑ 1952).
1947 - Ο Frederic Dumas, δύτης του "Καλυψώ" κάνει ρεκόρ καταδυόμενος με τον Aqua Lung στα 307 πόδια (100m περίπου) στη Μεσόγειο θάλασσα.
1948 - Ο Otis Barton καταδύεται μέσα σε μία τροποποιημένη βαθυσφαίρα σε βάθος 4500 ποδιών(1500m περίπου), στην ακτή της Καλιφόρνια.
1951 - το Δεκέμβριο κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του περιοδικού “Skin Diver”
1953 –Το "The Silent World" του Cousteau εκδίδεται με δημοσιευμένο το πλήρες χρονικό της ανάπτυξης του Aqua Lung.